We zitten midden in de Stille Week voor Pasen. Verlang jij er ook naar om stil te worden? Om aan te komen in je binnenste Heiligdom en weer te ontmoeten wat voor jou essentieel is? Een plek waar je hoe dan ook veilig bent, in deze roerige tijden. Zovelen schrijven […]
Mirjam Schoon
20 berichten
Tijdens mijn rondje rennen, blijf ik ineens staan, ik zie een jonge man die over de hele breedte van het veld in het Wilhelminapark een koord spant. Hij is een tijdje bezig. En warempel, hij hengelt zichzelf op het koord en maakt voorzichtige eerste stappen. Steeds meer heeft hij de […]
Mist kan zijn als een aanwezigheid. Het kan aanvoelen als een omhulling, zoals Paulo Coelho schrijft over het Vrouwelijke gezicht van God, de Shechina. Ze openbaart zich in water. Daarom houd ik zo van mist. Het helpt me naar binnen te keren en daar de bron te vinden. De Shechina […]
Soms wordt pas na een breuk voelbaar hoe verweven twee levens zijn. Niet alleen qua vrienden en familie en kinderen, maar ook energetisch. Eens zei iemand tegen mij: het duurt ongeveer 3 jaar voor alle energetische verstrengelde lijnen los zijn van elkaar. Het is alsof er draden geweven worden om […]
Als de sneeuw gevallen is en het zo stil wordt, dan dwarrelt het ook in mij net zolang tot het muisstil is. Wat een schoonheid die glinsterende sneeuw. Het weerspiegelt de stilte van de ziel in een mens. Je luistert en hoort, ineens een ander gefluister. Een zachte aanraking van […]
Als ik vroeg in de ochtend naar buiten ga, is het nog zo stil. De stad slaapt nog. De golfjes op het water weerspiegelen de opkomende zon, de logge schepen liggen rustig in het water, de rimpels komen me met de wind tegemoet. Die warme winterlucht streelt mijn neus en […]
Zodra ik uit het vliegveld naar buiten loop en de warme droge lucht, vermengd met de geur van eucalyptus bomen en benzine, in adem, dan ben ik thuis. Het is nog vroeg in de ochtend 4.00 en de sterren staan nog helder aan de hemel. Ik ga op een richeltje […]
Wat is Pasen toch een mooi feest. Steeds opnieuw herinnert het mij eraan dat ik opnieuw kan beginnen. Zoals het gedicht van Rumi mij telkens weer raakt: Kom Kom, kom, wie je ook bent. Schande is hier onbekend. Al zwoer je duizend eden, die je keer op keer weer brak. […]
Aarzelend heel voorzichtig komen de gele kopjes van de tulpen uit de beschermende bladeren te voorschijn, op mijn keukentafel. Begin van de lente, waarin voorzichtig ons verlangen zich kenbaar probeert te maken en zo graag tevoorschijn wil komen. Hoe komt het toch dat we sommige verlangens liever verborgen houden? Komt […]
Diep in ons verborgen, onder een steen, diep in het water of onder de wortels van een bloem, ligt een verlangen in ons te wachten om ontdekt te worden. In de drukte van alle dag, in alles wat we doen, zoeken we vervulling. En ergens diep van binnen weten we […]